ostatnie bzy i hiacynty tej wiosny...

że wyczuwalny smutek w tytule?

Nie smutek to, nadzieja...

Tej wiosny, więc będą następne:)

I hope...

Pojedyńcze, podwójne- rozmaitość

w przyrodzie zadziwia i zaskakuje.

Pojawiają się na mgnienie,

pachną intensywnie i znikają...

Czy tesknilibyśmy za nimi

tak mocno, gdyby kwitły 

dłużej????

Pytanie retoryczne...

Pewnie nie...

Wreszcie po wielu ponurych

i deszczowych dniach mamy słońce:)

Tym radośniej

życzę Wam dobrych dni:)

Wasza M.Arta

Poezja nastrojów- POCHYLENIE...

„I choć w pobliżu nic się wielkiego nie dzieje, 

Świat nie jest przez to uboższy w szczegóły, 

Gorzej uzasadniony, słabiej określony [...] 

Na taki widok zawsze opuszcza mnie pewność,

 Że to co ważne ważniejsze od nieważnego. 

                                                                               Wisława Szymborska

Post biało-zielony

Witajcie Kochani:)

Dziś zacznę od bieli w ogrodzie.

Szachownica, która powstała w białym kąciku

to fragment mojego większego projektu 

pt.<<MOSS GARDEN>>

kiedy go skończe, nie omieszkam pokazać

w całości:)

Przytulona do pnia wielkiej akacji

wygląda jak posadzka w łazience,

tym bardziej,że w pobliżu  niej 

ustawiłam starą umywalkę 

z niezapominajkami:)

Trudno o tylko i wyłącznie biały kolor w ogrodzie,

byłoby to i dziwne i nienaturalne;

częściej spotyka się biel z zielenią...

 A w moim ogrodzie z przewagą tej ostatniej

Na zdjęciu poniżej mój biały domek

zatopiony w zieleni:

Wszystkie wczesnowiosenne 

 kwiaty już zdążyły przekwitnąć-

oj , dużo wcześniej niż zazwyczaj...

Jedynie bez jeszcze jakoś się trzyma, ale i on wkrótce 

podda się upływowi czasu...

Ot, samo życie:)

Na drzewach jeszcze wiszą ptasie karmniki

w niemal białych filiżankach

Tu i ówdzie panoszą się białe

niezapominajki, których nasiona 

są roznoszone przez mrówki po całym ogrodzie:)

Z całej  białej hałastry 

wyłamuje się bladolica kamasja

oraz bujny ZŁOTOKAP

A biały i tylko biały

we wnętrzu następnym razem:)

Buziaki:)

M.Arta

  

Iść, ciągle iść-w stronę bieli...

Witajcie, Kochani:)

 Szczęśliwie  minęły dwa lata blogowania.

Czuję,że potrzebuję więcej swobody.

Więcej bieli.

Biel jest wszystkim.

Krzykiem, milczeniem, wyzwoleniem.

W nowej szacie bloga,

który zmienia nazwę na

~soft white~

będzie mniej kolorów,

być może mniej słów

ale NA PEWNO

WIĘCEJ BIELI:))

Być może teraz zniknę na chwilę lub dwie...

Będę wprowadzać biel.

Będę się nią nasycać:)

Stanie się moim tłem do rozmyślań...

Wiosna to dobra pora na zmiany:)

Czasem trzeba się zatrzymać ,

przystanąć, by nie zabrnąć 

w ślepą uliczkę...

To ostatni post w kolorach.

Jest wiosna.
I słońce.
I bez.

Kto śledził i bywał w Lnianym-

dzięki za Waszą obecność:)

Znikam - może na tydzień ,

może na miesiąc,

może na rok...

Muszę nabrać dystansu,

mam potrzebę kolejnych metamorfoz...

Duch ma swoje potrzeby:)

Do zobaczenia w innym wymiarze:)

M.Arta

Gdy stłucze się nóżka :)...

nie wpadaj w panikę...
Ileż to razy zdarza  się,że stłucze się nam 

nóżka od kieliszka do Martini, czy szampana...

Mnie to zdarza się po imprezach,

szczególnie, kiedy MKM stara mi się pomóc

i wstawia szkło do zmywarki:-)

Zazwyczaj kawałki szkła wyrzucałam,

ostatnio jednak ,z wrodzonej oszczędności

i skłonności do zachowywania wszystkiego, 

co może się kiedyś przydać,

zachowałam górną ,  nie uszkodzoną część kieliszka

i dzisiaj udało mi się wykorzystać

 tę zachowaną część:)

Stało się to jakby przy okazji

"wyplatania" kolejnego klosza z siatki:)

Uzbrojona w siatkę hodowlaną,

drut , rękawice i kombinerki,

"popełniłam stojący klosz  i wiszący , mały lampion,

serduszko wypełnione siatką

oraz będące zwieńczeniem prymitywnej spiralki

Drugą, wygiętą spiralkę wykorzystałam

do powieszenia serduszka z lnu

od Kamilki z" Moje spokojne życie" 

Na koniec jeszcze raz wszystkie

 drucianki-zaplatanki.

Tak,że następnym razem,

kiedy stłucze się Wam nóżka...

Trzymajcie się ciepło,

bo okrutnie zimno

za oknem!

Buziaki, pa ,pa:))