"Ludzie różnią się przez to co pokazują
i są podobni przez to, co ukrywają"
Paul Valery
Długo wyczekiwany,wszechobecny puch,
pokrył bielą całą brzydotę .
Jest czysto, cicho i pięknie.
Zamknięta z powodu mrozów i śniegu w domu,
porządkując zdjęcia,
znalazłam jedno, które wprawiło mnie
w radosno-nostalgiczny nastrój.
Było wczesne lato.
W oczekiwaniu na wizytę koleżanki,
zerwałam dla niej kilka gałązek
poziomek z dorodnymi owocami
i wstawiłam je w maleńki wazonik.
Specjalnie dla niej, by było jej
bardziej miło.
By czuła,że jest oczekiwana.
Tak się też stało.
Rozczuliła się.
Tak jak ja dzisiaj,
kiedy to wspominam...
Jest środek zimy.
Czemu właśnie dziś o tym wspominam?
Czemu właśnie dziś przypomniało mi się
to zdarzenie z lata?
Tęsknota to sprawiła,
za Słońcem, latem,ciepłem,
soczystą zielenią traw i liści,
feerią barw kwiatów,
spacerami nad staw i rzekę z Sidą i Pederką
wycieczkami rowerowymi
w nieznane miejsca...
Tęsknota za końcem oczekiwania.
Nie tylko na ciepło i na lato.
"Życie kiedyś w końcu się zacznie.
Lecz na narodziny do bycia sobą
czeka się czasem tak długo!
Istnieć to nie wszystko.
jak żyć w zgodzie z sobą?
Jak opuścić to Ja-więzienie
w którym się dusimy
i odnaleźć Ja-skrzypce
na których w spokoju nauczylibyśmy się grać?
Jak po prostu
odkryć siebie, docenić, zbudować?
Poczucie własnej wartości,
jego naturę,potrzeby i istotę-
wszystko to można zrozumieć.
Można się tego również nauczyć.
Jeśli życie, szczęście, los
nie ofiarowały nam wcześniej
tej nauki,
zawsze możemy się jej podjąć,
lub pociągnąć dalej,
niezależnie od wieku.
Choćby teraz.
Żeby uczynić swe życie
piękniejszym i pełniejszym."
(Christopher Andre`
Niedoskonali, wolni, szczęśliwi)
Uczyńmy to niezwłocznie.
Z uśmiechem na twarzy.
Przecież nam
z nim do twarzy!
Miłym do miłego:))
